VETEN DILI

خیلی وقته از پیامک هایی که به عنوان جکهای خنده دار برام ارسال میشدن ناراحت و معترض بودم،و متاسفانه به دلیل اینکه طرز فکرم در بین بعضی از دوستام که طرفداران این نوع پیامک ها بودن یک اقلیت محسوب میشد، هیچ وقت نمی تونستم این باورم رو به جایی برسونم.

همیشه در این فکر بودم که چراباید مردم یک کشور اونم ایران،ایرانی که مردمانش ادعای فرهنگ و تمدن میکنن برای هم جک بسازن و به هم دیگه بخندن.از نظر من این جک ها یک نوع توهین محسوب میشن،توهینی که میتونه باعث ایجاد تنش و کینه بین قومیت ها،لهجه ها و گویش ها، و حتی آداب و رسوم مردم این سرزمین باشه.... ولی متاسفانه این خلق با وجود پافشاری بعضی از روشنفکرای جامعه نتونست به مرحله ی خاصی برسه و کم کم این جک های توهین آمیز در بین مردم جا پیدا کردن،و به یک باور تبدیل شدن باوری که اعتقاد بسیاری از مردم جامعه رو با این توجیهات که قصد توهین کردن به هیچ قومی را نداریم تبدیل شد.

ولی صد افسوس دیگر رو وقتی خوردم که این جک ها رو در مورد برخی بزرگان کشورمون به جهت قومیتی که داشتن شنیدم، یعنی وقتی که مشاهیر، بزرگان، و کسایی که شاید در فهممون نباشه حتی درکشون کنیم رو هم کردن سوژه ایی واسه خندیدن.

آیا می توان با مسخره کردن دیگران را خنداند؟!

ما می‌توانیم یک لطیفه بگوییم و بدی را تمسخر بکنیم . مثلاً ما می‌توانیم تکبر را در شخصی به نمایش در بیاوریم و تکبر را به استهزاء بکشانیم ولی نمی‌توانیم آن فرد را مسخره کنیم.

ما مسخره کردن را ساده می‌گیریم در حالی که مثلاً چاقو کشیدن برایمان مسئله‌ی بسیار بزرگی است. در حالی که اگر چاقو به جسم می‌خورد، مسخره کردن همچون چاقویی است که به روح انسان می‌خورد. اگر کسی را مار بگزد، همه تعجب می‌کنند و ابرو بالا می‌اندازند در حالی که نیش زدن خود انسان از مار بدتر است. کشتن امر بسیار مهمی است در حالی که ما با زبان خود، ممکن است افراد را بکشیم. بنا بر این مسخره کردن خیلی مهم است.

قرآن در مورد افراد مسخره کننده می‌فرماید: «لَهُمْ عَذابٌ مُهینٌ» (آل عمران/178)

عذاب مهین مثل ریختن لجن و کثافت روی سر کسی که موجب توهین و جسارت می‌شود. عذاب فردی که دیگری را مسخره می‌کند مهین است و شاید دلیلش همین باشد که او در دنیا به دیگران توهین می‌کرده است.

قرآن می‌فرماید: برای چه مسخره می‌کنید؟ «لا تَلْمِزُوا أَنْفُسَکُمْ» (حجرات/11) «تَلْمِزُوا» از است که در آیه‌ی «وَیْلٌ لِکُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ» (همزه/1) «لُمَزَةٍ» هم آمده است.

یعنی قرآن وقتی می‌خواهد بگوید دیگری را مسخره نکنید می‌گوید: خودتان را مسخره نکنید.

چون آدم، خودش را مسخره نمی‌کند، می‌خواهد بگوید: شما در واقع یکی هستید و اگر دیگری را مسخره کنید، گویی خودتان را مسخره کرده‌اید.

دلیل آن این است که اگر شما 16 درجه من را دوست داشته باشی و من شما را مسخره کنم، من را 10 درجه دوست خواهی داشت. من به خیال خودم شما را سبک کرده‌ام ولی در واقع محبوبیت خودم را نزد شما کم کرده‌ام.

امام سجاد علیه‌السلام: وَ الذُّنُوبُ الّتی تُنزِلُ النِّقَمَ عِصیانُ العارِفِ بِالبَغیِ وَ التَطاوُلُ عَلَی النّاسِ وَ الاِستِهزاءُ بِهِم وَ السُّخریَّةُ مِنهُم؛

گناهانی که باعث نزول عذاب می‌شوند، عبارت‌ اند از: ستم کردن شخص از روی آگاهی، تجاوز به حقوق مردم، و دست انداختن و مسخره کردن آنان.

پیامبر -صلّی اللّه علیه و آله- فرمود:و من اذلّ مؤمنا اذلّه اللّه.... کسی که مؤمنی را خوار شمارد خدا او را ذلیل خواهد کرد.

پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله: اِنَّ المُسْتَهْزِئینَ یُفْتَحُ لاَِحَدِهِمْ بابُ الجَنَّةِ، فَیُقالُ: هَلُمَّ! فَیَجی‌ءُ بِکَرْبِهِ وَ غَمِّهِ فَاِذا جاءَ اُغْلِقَ دونَهُ، ثُمَّ یُفْتَحُ لَهُ بابٌ آخَرُ... فَما یَزالُ کذلِکَ حَتّی اِنَّ الرَّجُلَ لَیُفْتَحُ لَهُ البابُ فَیُقالُ لَهُ: هَلُمَّ هَلُمَّ فَما یَأْتیهِ؛

درِ بهشت، به روی یکی از مسخره کنندگان باز می‌شود و به او گفته می‌شود: «بیا!». او با وجود سختی و اندوهی که دارد، جلو می‌رود و چون آمد، در به رویش بسته می‌شود. سپس در دیگری به رویش باز می‌شود... و این کار، مرتباً تکرار می‌شود تا جایی که در به رویش باز می‌گردد و گفته می‌شود: «بیا، بیا!»؛ امّا او دیگر جلو نمی‌رود.

لطفا توهین به قومیت های ایرانی ممنوع، مسخره کردن دیگر زبان و لهجه ها و گویشها ممنوع. هرکدام از ما چه فارس ، ترک ، لر ، کرد ، بلوچ ، گیلکی ، اصفهانی ، عرب و ... نماینده ای از قومیت خودمان هستیم پس اگر واقعا هرکسی حس میکند قومیت و زبان و لهجه اش برتر است با سخره نکردن بقیه می تواند شخصیتش را دراین باره نشان دهد.