اخبار اردبیل "آرتاویل نیوز" – فرزاد تقی زاده: انتشار اخبار مربوط به افتتاح فاز اول ذوب آهن اردبیل به عنوان اولین کارخانه مادر استان در رسانه های ملی و محلی در فروردین ماه سال 1384 موجی از خوشحالی و امید به آینده را در دل مردم منطقه به خصوص اقشار جوان تحصیل کرده جویای کار ایجاد کرده بود.



در ابتدای کار و تحت تأثیر تبلیغات گسترده صورت گرفته چنین تصور می شد که فصل جدیدی از رونق اقتصادی و صنعتی در استان اردبیل رقم خورده باشد و اهداف میان مدت و بلند مدت تعیین شده برای این طرح صنعتی مرهمی باشد بر زخم های کهنه اشتغال ناپایدار در این استان محروم، اما با گذشت سال ها و تغییر نکردن اوضاع نه تنها اهداف بزرگ تعیین شده برای کارخانه ذوب آهن اردبیل که با سرمایه گذاری بخش خصوصی در محل شهرک صنعتی شماره 2 اردبیل ایجاد شده بود، تحقق نیافت؛ بلکه در این چند سال گذشته دردسرهای تجمع گاه و بی گاه کارگران ناراضی این واحد صنعتی در مقابل نهادهایی همچون استانداری و اداره کل کار در اعتراض به نحوه غیر قابل تحمل پرداخت دست مزدها و مزایاها و سرنوشت مبهم و ناپایدار اشتغال در این واحد صنعتی؛ به یکی از اصلی ترین چالش های پیش روی مسئولان در حوزه کار و صنعت استان اردبیل تبدیل شده است.

علیرغم تعریف فازها و خطوط متعدد تولیدی همچون خط تولید شمش فولاد، ریل راه آهن، ريخته گری قطعات هواپيما و ... برای کارخانه ذوب آهن اردبیل؛ نه تنها راه اندازی این خطوط را شاهد نبودیم بلکه خط تولید تیرآهن و نبشی موجود نیز در طول نزدیک به 10 سال فعالیت خود با فراز و فرودهایی همراه بوده و همین موضوع نا امیدی بیشتر کارگران مشغول در این واحد تولیدی و عدم اطمینان خاطر آنها از ثبات شغلی خود را موجب شده است.

به طوری که یک کارگر از میان 350 نفر کارگر فعلی این واحد که خواست نامش فاش نشود در گفت و گو با "آرتاویل نیوز" اظهار کرد: اکثر پرسنل کارخانه ما بیش از ده سال در این واحد سابقه کار دارند یعنی بیش از120 ماه؛ اما در این مدت حتی یک بار هم حقوق سر برج نگرفته ایم.

این کارگر کمترین تاخیر در پرداخت ها در طول 10 سال گذشته را 3 ماه عنوان کرد و گفت: هم اکنون نیز با وجود این همه گرانی سرسام آور موجود در بازار اقلام و ملزومات مهم زندگی، نزدیک به 5 ماه است که حقوق دریافت نکرده ایم و دیگر پاسخ قانع کننده ای هم برای فرزندان و خانواده هایمان نداریم.

وی همچنین از عدم تمدید دفترچه بیمه خدمات درمانی از سوی تأمین اجتماعی به علت عدم پرداخت حق بیمه کارگران ذوب آهن اردبیل در چند ماه گذشته خبر داد و افزود: نمی دانیم دیگر با چه زبانی مشکلاتمان را با مسئولان و نمایندگان درمیان بگذاریم که متوجه شوند خانواده هایمان در شرایط بسیار بد و بغرنجی زندگی می کنند و از شما خواهش می کنیم با شیوه ای که صلاح می دانید صدای مظلومیت خانواده های ما را به گوش آنها برسانید.

  

مواضع مدیرعامل ذوب آهن اردبیل در برابر مشکلات موجود در این واحد صنعتی

مدیرعامل کارخانه ذوب آهن اردبیل نیز در خصوص وضعیت فعلی کارخانه و کارگران آن و چگونگی ارتباط این وضعیت با حمایت یا عدم حمایت مسئولان و بانک ها و همچنین تاثیر تحریم ها سخنان و دفاعیات قابل توجهی دارد.

تقی بهرامی سرمایه گذار بخش خصوصی و متولد اردبیل که به خاطر سابقه فعالیتش در این عرصه وی را پدر خوانده فولاد ایران نیز می نامند، در این باره و در دفعات متعدد مصاحبه با رسانه های استان ضمن تأیید مشکلات موجود، به آنچه که عدم حمایت مسئولان و تأثیر تحریم ها و نوسانات نرخ ارز در تولید این واحد می نامد، اشاره کرده و می گوید: تولید آهن با وضعیت فعلی، توجیه اقتصادی ندارد و تنها عاملی که ما را به ادامه فعالیت تولیدی تشویق می‌کند سرنوشت ۳۵۰ کارگر و مشکلات معیشتی آنان است.

بهرامی در این مصاحبه ها محل تأمین مواد اولیه مورد نیاز کارخانه ذوب آهن اردبیل را کشورهای روسیه و اوکراین عنوان کرده و افزوده است: فقط کارخانه های دولتی از شمش تولید داخل بهره می‌برند و واحد‌های خصوصی مثل کارخانه ما ناچارند مواد اولیه تولید خود را از کشورهای خارجی وارد کنند.

البته این بخش از توضیحات بهرامی شاید پاسخ قانع کننده ای برای آن دسته از منتقدانی باشد که وضعیت دائماً رو به رشد و ترقی! کارخانه بزرگ و دولتی مثل ذوب آهن اصفهان را با وجود شرایط مشابه تحریم و ... با وضعیت کارخانه احداث شده با سرمایه گذاری بخش خصوصی در اردبیل مقایسه می کنند، اما از نظر همین منتقدین راه حل مناسبی برای توجیه وضعیت بحرانی فعلی این کارخانه و فرار از مسئولیت ها نیست.

مدیرعامل کارخانه ذوب آهن اردبیل در بخش دیگری از توضیحات خود در مصاحبه با رسانه ها با انتقاد از افزایش مالیات بر درآمد واحدهای تولیدی و با اذعان به اینکه مسئولان دولتی هیچ توجهی به مشکلات تولید کنندگان به ویژه در بخش خصوصی ندارند، اظهار داشته است: وجود شدید ترین تحریم ها و نوسانات نرخ ارز در سال های اخیر باعث شده تولید دراین واحد تولیدی به سبب کمبود مواد اولیه توجیه اقتصادی نداشته باشد، بطوری که درآمد حاصل از تولید کفاف پرداخت هزینه های جاری کارخانه و حقوق کارگران را نمی‌دهد.

بهرامی همچنین با پیش کشیدن بحث عدم عمل به تعهد از سوی بانک ها در این مصاحبه ها، ظرفیت نهایی اشتغال در ذوب آهن اردبیل را بیش از 2 هزار نفر اعلام نموده و می گوید: اگر بانک‌ها به تعهدات خود در قبال تولید کنندگان پایبند باشند ما تولید کنندگان می‌توانیم زمینه اشتغال و تولید حداکثری را فراهم کنیم.

 

اظهارات مسئولان و نمایندگان استان در قبال مشکلات کارگران ذوب آهن اردبیل

مسئولان و نمایندگان استان اردبیل نیز هر کدام در ارتباط با مشکلات پیش روی اولین کارخانه ذوب آهن اردبیل اظهاراتی داشته اند.

در جدیدترین مورد از این اظهارات، نماینده مردم اردبیل، نیر، نمین و سرعین در مجلس شورای اسلامی در نشست مطبوعاتی اخیر خود ضمن ابراز تأسف و اعلام نارضایتی از انباشت معوقات و دیرکرد پرداخت حقوق کارگران این واحد صنعتی، عقب افتادن حقوق کارگران ذوب آهن اردبیل را امری توجیه ناپذیر خواند و گفت: کارخانه ذوب آهن اردبیل در قبال زمین بزرگ و وام 180 میلیارد تومانی که از بانک صادرات دریافت نموده است باید به تعهداتش عمل کند، نه اینکه 2 روز در ماه کار کرده و راکد شود، بلکه سه شیفته کار کند چرا که معتقدیم ظرفیت کار یک هزار کارگر در آنجا وجود دارد.

منصور حقیقت پور در این نشست همچنین خصوصی بودن مدیریت کارخانه ذوب آهن اردبیل را از دیگر موانع پیش روی نمایندگان استان در راه پیگیری جدی تر مشکلات این کارخانه از طریق مذاکره با دولت عنوان کرد و افزود: از استاندار اردبیل درخواست می کنیم شخصاً این موضوع را پیگیری نمایند.

( جای خوشحالی است که منصور حقیقت پور مناظره و جنگ و دعوا با نماینده باکو را تمام کرده و به فکر مردمانی محروم و فقیری افتاده که با رای آنها راهی بهارستان شده است )

استانداران سابق و جدید اردبیل و همچنین برخی مسئولان مرتبط با صنعت همچون رئیس سازمان صنعت، معدن و تجارت استان اردبیل نیز در اظهاراتی جداگانه از تلاش برای رفع مشکلات کارگران ذوب آهن اردبیل و برنامه ریزی جهت توسعه این واحد صنعتی با اخذ تسهیلات بیشتر بانکی خبر داده اند.


مصاحبه مطبوعاتی منصور حقیقت پور نماینده اردبیل در مجلس شورای اسلامی


سوالی که افکار عمومی اردبیل مطرح می کنند:

ورود بخش خصوصی به صنعت؛ تجربه موفق یا از دست دادن فرصت ها ؟

شهروندان استان اردبیل امروزه با نگاهی اجمالی به وضعیت کنونی و آینده مبهم پیش روی صنایع بزرگ ایجاد شده با سرمایه گذاری بخش خصوصی در این استان نظیر ذوب آهن، نساجی، لبنیات و ... همچنین با مشاهده بلاتکلیفی طرح پتروشیمی اردبیل و مقایسه وضعیت این صنایع با صنایع بزرگ و موفق دولتی مستقر در استان های توسعه یافته به سوالات بسیار کلیدی و مهم اما بی پاسخی رسیده اند که لازم است مسئولین محترم امر نسبت به شفاف سازی و تشریح بیشتر واقعیت ها در این خصوص بپردازند.

بسیاری از شهروندان اردبیلی در گفت و گو با وبلاگ اخبار اردبیل "آرتاویل نیوز"، با ابراز نگرانی شدید از شرایط فعلی حاکم بر صنایع عمدتاً خصوصی استان، در این باره گفته اند: اعتقاد دارند کنار کشیدن دولت از سرمایه گذاری های مستقیم صنعتی زمانی اتفاق افتاده است که استقرار صنایع عمده و کلان دولتی از سال ها پیش در استان های توسعه یافته کشور زمینه جذب هرچه بیشتر و باز تولید دائمی صنایع بزرگتر را خود به خود در این مناطق فراهم نموده است که همین امر به افزایش بیشتر فاصله توسعه یافتگی بین استان های برخوردار و غیر برخوردار منجر شده است.

علیرضا یکی از شهروندان اردبیلی که خود را فارغ التحصل رشته اقتصاد معرفی کرد، در این باره به "آرتاویل نیوز" گفت: استفاده از ظرفیت بخش خصوصی در امر توسعه صنعت در کشورهای توسعه یافته ای که تمامی زمینه های مورد نیاز برای فعالیت صنعتی بی دغدغه بخش خصوصی از جمله آزاد راه، راه آهن، فرودگاه و مناطق آزاد تجاری - صنعتی را فراهم نموده اند، تجربه ای بسیار موفق و نتیجه بخش ولی صرفاً در این کشورها بوده است.

وی ادامه داد: در مورد کشور ما که از گذشته تا کنون از عدم توزیع مناسب و عادلانه چنین زیرساخت های مورد نیاز برای حضور موفق بخش خصوصی در عرصه صنعت رنج می برد، ورود به این عرصه در کشوری با این شرایط با سرعتی این چنین شتابان در واقع به معنای بی توجهی و اهمیت ندادن به سرنوشت استان های توسعه نیافته و یا در حال توسعه ای همچون اردبیل بود.

فرهاد دیگر شهروند اردبیلی و دانشجوی ارشد رشته مدیریت اجرایی در خصوص این موضوع به "آرتاویل نیوز" گفت: شانه خالی کردن مسئولان، مدیران اجرایی و نمایندگان استان از مسئولیت پیگیری جدی مشکلات این قبیل کارخانه ها و کارگران آن صرفا با این توجیه که بخش خصوصی بوده و نمی توانند دولت را مجبور به دخالت کنند، خود استدلال محکمی بر عدم موفقیت و اشتباه محض بودن طرح خروج کامل دولت از سرمایه گذاری های صنعتی و اقتصادی در استان های توسعه نیافته ای مثل اردبیل است.

وی با اذعان به اینکه حداقل بدون تأمین زیرساخت هایی چون راه آهن و مناطق ویژه اقتصادی توسط دولت هیچ آینده روشنی برای صنعت خصوصی استان متصور نیست، تصریح کرد: اگر ما و مسئولان و نمایندگان ما خواهان تغییرات جدی در اقتصاد و توسعه صنعتی استان هستیم باید به هر قیمتی که شده دولت را مجاب کنیم تا با در نظر گرفتن شرایط استثنایی و شکننده زیرساخت های توسعه در این استان، نسبت به سرمایه گذاری مستقیم در امر ایجاد صنایع مادر در استان اردبیل وارد عمل شود.

لازم به ذکر است، از آنجایی که موارد مطروحه از سوی شهروندان در ارتباط با بسیاری از طرح های مهم صنعتی بخش خصوصی موجود در استان اردبیل از جمله ذوب آهن و نساجی صدق می کند و با توجه به اظهارات متولیان خصوصی واحدهای صنعتی استان در رابطه با مزایا و پشتیبانی های در نظر گرفته شده صرفاً برای صنایع دولتی و کارگران آنها، از دولت محترم این انتظار می رود ضمن توجه بیش از گذشته به نیازهای زیرساختی و حیاتی استان از جمله راه آهن و مناطق ویژه و آزاد تجاری - صنعتی، محض پایبندی به عدالت در توسعه هم که شده با ورود مستقیم خود حداقل در معدود طرح های بزرگ و مادر صنعتی؛ پیش از آنکه فرصت های بیشتری از دست رود نسبت به جبران خلاء های موجود در راه توسعه صنعتی و اقتصادی استان اردبیل و کاهش فاصله توسعه یافتگی این استان با سایر استان ها اقدام نماید.