درباره زبان مادری/آنا دیلینه گؤرههفت سین از کجا آمده است

در زمان های قدیم، در میان مردم آذربایجان رسم بوده است که هفت عدد از برکت های جهان آفرینش را جمع می کردند تا هم فرصتی باشد که از آفریدگار جهان تشکری به عمل آید و هم آنها را (به نمایندگی از تمام نعمت هایی که "تانری" (خدا) به مردم بخشیده است) با خود از سال قبل به سال جدید منتقل کنند. عدد هفت هم در این میان نشانه ی کثرت بوده است* حال، چون هفت برکت را با خود می بردند آنها را درون سفره ای می گذاشتند و آن را « برکتلردن یئددی سین قویماق » (گذاشتن هفت تاا از برکت ها) می نامیدند. آنها عبارت بودند از:

1. یئر برکتی (برکت زمین): قوورغا (گندم یا عدس یا سمنو)

2. آغاج برکتی (برکت درخت): آلما یا اییده (سیب یا سنجد)

3. گؤی برکتی (برکت آسمان): قورآن یا آینا (قرآن یا آینه)

4. گؤیرمک برکتی (برکت سرسبزی و رشد): گؤیرمک (سبزی)

5. آل – وئر برکتی (برکت خرید و فروش): سیککه (سکه)

6. حیئوان برکتی (برکت حیوان): یومورتا (تخم مرغ)

( آردینی اوخو )( ادامه مطلب را بخوانید )


 
[ادامه مطلب ...]
منبع : http://guneyebakan.blogfa.com/post-724.aspx
تاریخ انتشار :  سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1392ساعت 12:52 PM | توسط : وطن دیلی نیوز  | 

درباره زبان مادری/آنا دیلینه گؤرهسفره هفت سین و ترجمه نادرست

معمای سفره­ ی "هفت سين"

برکت­لردن يئددی­سين قويماق!



از آن­هايی که "برکت" به حساب می­آيند هفت ­تايش را گذاشتن


آنچه که امروزه از طريق تفسيرهای غيرمعتبر از لحاظ تاريخی, مردم شناسی, فولکلورشناسی و اسطوره ­شناسی به عنوان هفت­ سين در جامعه معروف شده و در سر سفره­ ی تحويل سال گذاشته می­شود نيز مطلبی است که بعدا مورد بحث قرار خواهد گرفت. با اين تفاوت که در اينجا بيشتر بحث واژگانی و زبانی خواهد شد ولی در آنجا از ديدگاه تفکر اسطوره­ ای.

در بحث از اصطلاح "هفت سين" لازم است که پسوند "ـ سين" در ترکی توضيح داده شود.

همانگونه که همه­ ی زبانشناسان می­دانند در پاره­ای از زبان­ها از جمله زبان لاتين, زبان يونانی, زبان روسی, زبان ترکی. . . اسم و صفت صرف می­شود که به declension موسوم است.

در ترکی, هنگامی که اسم يا صفت در وضعيت "رائی" (accusative) باشد _در صورتی که به مصوّت ختم شود_ پسوند "ـ سين" خواهد گرفت, مثل: "آتاسين گؤردوم!" (پدرش را ديدم!) چون واژه ­ی "آتا" (پدر) به مصوّت ختم می­شود پس در وضعيت "رائی" پسوند "ـ سين" گرفته است. از اين رو است که اين نمونه از واژه­ها که در پی می­آيد نيز در همان وضعيت پسوند "ـ سين" خواهند گرفت: آتا, دده, باجی, اوجا, کؤلگه (سايه). . . به اين صورت: آتاسين, دده ­سين, باجی­ سين, اوجاسين, کؤلگه­ سين. . .

(آردینی اوخو )( ادامه مطلب را بخوانید)


 
[ادامه مطلب ...]
منبع : http://guneyebakan.blogfa.com/post-729.aspx
تاریخ انتشار :  دوشنبه بیست و هشتم اسفند 1391ساعت 4:7 PM | توسط : وطن دیلی نیوز  |